ليزرهاي دايود يکي از کارآمدترين منابع نوري هستند که تاکنون ساخته شده اند. به علت ساختاري مجتمع تر و سبک تر نسبت به ليزرهايي که بر پايه تحريک فلاش لامپ کار مي کنند، به جهت مقاصد کلينيکي بسيار مناسب تر مي باشند. ليزرهاي ياقوت، الکساندريت، Nd: YAG، IPLها همگي داراي منبع فلاش لامپ هستند. بنابراين مي توان گفت ظهور ليزرهاي دايود يک تغيير و تحول عمده در بين سيستم هاي رفع موهاي زائد بر پايه نور مي باشد. ليزرهاي دايود رفع موهاي زائد موجود به صورت پالسي و با طول موج هاي ??? تا ??? نانومتر مي باشند. جذب اين طول موج در ملانين تاحدي کمتر از ليزرهاي الکساندريت و ياقوت و بيشتر از  Nd: YAG، IPLها مي باشد، وليکن آنها مي توانند در عمق بيشتري از درم نفوذ کنند و ميزان بيشتري در فوليکول مو جذب گردند و متعاقباً اثر حرارتي و نابود کنندگي بيشتري را در مرکز فوليکول و سلولهاي بنيادي رشد مو، نسبت به الکساندريت و ياقوت ايجاد نمايند. دستگاه ليزر دايود ، با گسيل نمودن نور هدايت شده خود به سوي هدف يا Cible مو که همان محل انبار شدن ملانين موجود در ريشه هر مو است ، رنگدانه مورد نظر را بمباران و نهايتاً متلاشي مي نمايد . اثر نور ليزر ديود diode بر روي ملانين يا رنگدانه مو بر اساس مکانيسم گرم نمودن آن تا حد نابود کردن مو بوده که اين مکانيسم به نام فوتوترموليز خوانده مي شود .